محبت: پیشنیاز شناخت خدا

ارسال شده در توسط modir

در اول یوحنا 4: 7 یکی از چندین آیاتی است که درباره محبت سخن می گوید. در آنجا می خوانیم:

اول یوحنا 4: 7-8
” اي حبيبان، يكديگر را محبّت بنماييم زيرا كه محبّت از خداست و هر كه محبّت مي نمايد از خدا مولود شده است و خدا را مي شناسد، و كسي كه محبّت نمي نمايد، خدا را نمي شناسد زيرا خدا محبّت است.”

همانطور که این آیات می گویند: “کسی که محبت نمی نماید خدا را نمی شناسد.” بسیاری معتقدند تنها ملزمه شناخته خدا این است که کتاب مقدس را خوب بدانند. به درستی که خدا کلامش را به ما داد تا او را بشناسیم زیرا در کلامش است که او خود را مکشوف می سازد. با این حال، همانطور که واضح است، شناخت خدا تنها با دانش عقلانی میسر نیست. محبت نیز لازم است. حتی اگر کسی دانش کامل عقلانی کلام خدا را داشته باشد اما دانش وی با محبت همراه نشود، خدا را نخواهد شناخت. همانطور که در اول قرنتیان 13: 1-3 می خوانیم:

اول قرنتیان 13: 1-3

” اگر به زبانهاي مردم و فرشتگان سخن گويم و محبّت نداشته باشم، مثل نحاس صدا دهنده و سنج فغان كننده شده ام. و اگر نبوّت داشته باشم و جميع اسرار و همه علم را بدانم و ايمان كامل داشته باشم بحدّي كه كوهها را نقل كنم و محبّت نداشته باشم، هيچ هستم. و اگر جميع اموال خود را صدقه دهم و بدن خود را بسپارم تا سوخته شود و محبّت نداشته باشم، هيچ سود نمي برم.”

آیات بالا نمی گویند که نبوت، ایمان کامل، تکلم به زبان ها و غیره، چیزهای بدی هستند و یا تکلم به زبان ها و یا دیگر نشانه های روح (اول قرنتیان 12: 8-10 را مشاهده کنید) دیگر اکنون وجود ندارند و نباید کرده شوند. چیزی که آیات بالا می گویند این است که اگر تمام این چیزها را بدون محبت انجام دهم، هیچ هستم و سودی نمی برم. حتی اگر کل کتاب مقدس را هم بدانم و سؤالی نداشته باشم، حتی اگر غول دانش کتاب مقدس باشم، اگر محبت نداشته باشم، هیچ هستم. حتی اگر تمام عمر و ثروتم را برای خدا صرف کنم و محبت نداشته باشم، هیچ هستم. حتی اگر بدنم را بسپارم که سوزانده شود و محبت نداشته باشم، هیچ هستم. زیرا اگر محبت نکنم هنوز از خدایی که خود محبت است بی خبرم. افرادی که کمتر می دانند و محبت بیشتری دارند، بیشتر از من هم خدا را می شناسند. همانطور که در اول قرنتیان 8: 1-3 می خوانیم:

اول قرنتیان 8: 1-3

” امّا درباره قرباني هاي بتها: مي دانيم كه همه علم داريم علم باعث تكبّر است، لكن محبّت بنا مي كند. اگر كسي گمان بَرَد كه چيزي مي داند، هنوز هيچ نمي داند، بطوري كه بايد دانست. امّا اگر كسي خدا را محبّت نمايد، نزد او معروف مي باشد.”

علم و دانش بد نیست. اما وقتی علم با محبت همراه نباشد، آنوقت است که به دانش خدایی ختم نخواهد شد و در عوض باعث تکبر و غرور خواهد شد. به علاوه، همین آیه به همراه اول یوحنا 4: 20-21 روشن می سازد که بحث از آن سوی دیگر هم هست، یعنی اگر یکدیگر را محبت نکنیم، نه تنها خدا را نمی شناسیم، بلکه او هم ما را نخواهد شناخت.

اول قرنتیان 8: 3

” امّا اگر كسي خدا را محبّت نمايد، نزد او معروف مي باشد.”

اول یوحنا 4: 20-21

” اگر كسي گويد كه خدا را محبّت مي نمايم و از برادر خود نفرت كند، دروغگوست، زيرا كسي كه برادري را كه ديده است محبّت ننمايد، چگونه ممكن است خدايي را كه نديده است محبّت نمايد؟ و اين حكم را از وي يافته ايم كه هر كه خدا را محبّت مي نمايد، برادر خود را نيز محبّت بنمايد. ”

نمی توانیم بگوییم خدا را محبت می کنیم اگر یکدیگر را محبت ننماییم. به بیان دیگر، محبت به یکدیگر پیش شرط محبت به خداست و حال آنکه محبت به خدا پیشنیاز شناخته شدن توسط اوست و از آنجایی که تا یکدیگر را محبت ننماییم نمی توانیم خدا را محبت کنیم، به راحتی می توان نتیجه گرفت که محبت به یکدیگر پیش نیاز شناخته شدن توسط خداست. بنابراین، برای اینکه هم خدا را بشناسیم و هم او ما را بشناسد، چه چیز لازم است؟ پاسخ این است که یکدیگر را محبت کنید.

modir
mohsenfaridi88@gmail.com

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *